Expeditieleden trotseren laatste, maar ook steilste duinen tijdens zandstorm
Het laatste, maar ook het zwaarste deel van de expeditie is aangebroken. Torenhoge duinen wisselen elkaar af met bodemloze kuilen, vergezeld door een gure woestijnwind.
Dat de woestijntocht niet voor doetjes zou zijn, was al langer duidelijk. Maar voor de laatste kilometers doet de natuur er nog een schepje (zand) bovenop.Met de Atlantische Oceaan in het zicht, ploegt de groep zich gestaag door het mulle zand: 'We zijn beland in de horrorhel!'
Met zandbril en opgetrokken Buff wurmt de groep zich een weg door een stevige zandstorm. Door de steile duinen schieten zelfs sommige karren los. 'Die wind doet wel iets met een mens', zegt Omar. 'Enerzijds is dat cool, leuk en spectaculair, maar als het te lang duurt steekt dat enorm tegen. Dan wil je dat het stopt want je wordt gewoon fysiek gezandstraald.'
'Ik denk dat we op dit moment even beland zijn in de horrorhel. Maar ik ga niet te veel articuleren, want dan zit m'n mond vol zand. Ik zat al met m'n gat in Saddle Hill, maar niets is minder waar', mompelt Nathalie. 'Ik had me wel iets anders voorgesteld bij onze laatste dag in de duinen. Het is wel mooi, maar megavermoeiend', voegt Linde er nog aan toe. En ook Willem merkt op dat de natuur onverbiddelijk is: 'Ik denk dat de woestijn ons niet gewoon op ons gemakje wou laten vertrekken. Dat wordt nog effe langs alle kanten slagen in het gezicht krijgen. Maar het heeft ook wel iets apocalyptisch!'
Na 194 loodzware kilometers en 13 doodvermoeiende dagen krijgt de groep eindelijk de helderblauwe oceaan in het vizier. Met temperaturen die vaak tot boven de 50°C klommen, schuifelde, klauterde en gleed de groep zich door de eeuwenoude Namib-woestijn. 13 dagen lang smolten acht individuen geleidelijk aan samen tot een hechte vriendengroep die maar één doel voor ogen had: Saddle Hill bereiken.
'De Expeditie: Namibië', maandag 3 maart om 21.15 uur op Play4 en GoPlay.
